środa, 6 maja 2009

Mereżka

Dziś stałam się szczęśliwą posiadaczką książki Mereżki i Hafty, igłą wyplatane Effie Mitrofanis.



Kogo interesuje bliżej temat robótek ręcznych polecam w sieci e-book, kompletne wydanie Encyclopedia of Needlework, by Thérèse de Dillmont z 1884 roku (po angielsku). Mereżkom poświęcony jest rozdział Single and cut Open-work. Książka cieszyła się ogromnym powodzeniem, miała wiele wydań i przekładów na inne języki, można ją znaleźć także pod adresem Encyclopedia of needlework.

Ponieważ spodobały mi się obrusy z mereżką, pani w jednym z odwiedzonych dziś sklepów wytłumaczyła mi, że obrusy z mereżkami, które właśnie oglądam zrobione są maszynowo, inaczej koszt byłby nieprawdopodobnie wysoki. A przy maszynowym mogę sobie kupić bardzo przyzwoity obrus za jakieś 200 zł. Tak czy tak wyglądają ślicznie. Jak się okazał to całkiem niezła cena w następnym sklepie inna już pani zaproponowała mi podobne obrusy za około 300 zł i więcej.



Żeby zrobić mereżkę ręcznie należy wyciągnąć z materiału jedną lub więcej nitek (dwie, trzy lub nawet cztery). Wybiera się odpowiednie miejsce i podważa szpilką lub igłą pojedynczą nitkę, po czy powoli wyciąga się jej kawałeczek, na tyle by przeciąć nożyczkami. Trzeba uważać by nie przeciąć przy okazji żadnej innej, przypadkowej nitki.

Teraz można wysnuć zamiast jednego długiego kawałka nitki dwa krótsze (prawy odcinek i lewy). Wysnuwa się je powoli, po kawałku. W razie jakiegoś problemu (przy ścisłym materiale) przecina się ponownie tą samą nitkę w innym jeszcze miejscu, aby usunąć ją bez zbytniego szarpania. Przy szerszej mereżce wysnucie drugiej, trzeciej, czwartej i kolejnych nitek jest już łatwiejsze. Zawsze pierwsza jest najciaśniejsza a więc i najtrudniejsza.


Najprostszy rodzaj mereżki obszywa się tak zwanym ściegiem ażurowym ściąganym pojedynczym. Można to zrobić kordonkiem, perłówką (do haftu hardanger), muliną, jedwabiem, lub nawet zwykłą nitką krawiecką, najczęściej w tym samym kolorze co materiał. Brzegi wykańcza się z jednej tylko strony lub z obu. Pracę zaczyna się od lewej strony i przesuwa stopniowo w prawo. Najpierw obrabia się jeden brzeg, później drugi. Jeśli ktoś woli pracować cały czas z tej same strony to może po obrzuceniu góry odwrócić całą robótkę do góry nogami i drugi brzeg obrzucić dokładnie w taki sam sposób jak pierwszy.


Można też, jak na rysunku wyżej, zacząć pracę od prawej strony i przesuwać się w lewo. Klasyczny sposób obrobienia to złapanie 3 (lub 4) pionowych nitek za jednym razem i przeczycie przez materiał poniżej punktu w którym zaczyna się pierwsza nitka. W ten sposób dookoła tych nitek tworzy się ścisłą pętelkę, a tak ściągnięte nitki zaczynają przypominać słupek.



Powyżej przykład prostej, nieobrobionej mereżki, dobry dla kogoś kto chce potrenować wyciąganie nitek z materiału. Wysnułam tyle nitek ile odpowiadało wysokości wstążeczki, w tym wypadku było ich chyba 6 lub 7. Po czym przez nitki przeplotłam wstążkę pozostawiając 4 nitki pod spodem i 2 nitki na froncie. Niestety zdjęcie nie jest wystarczająco ostre. Nie mogę go już powtórzyć, bo serduszko powędrowało w prezencie do koleżanki.

Istnieje jeszcze kilkanaście innych rodzajów mereżki, niektóre całkiem proste, inne skomplikowane, węższe i szersze, jednokolorowe i wielobarwne, obrobione w prosty sposób i ozdobione dodatkowymi haftami.



Dalszy ciąg na temat mereżki znajduje się tutaj.

1 komentarz:

  1. Moniko, a w jaki sposób zrobić mereżkę zdobiącą poduchę? czy najpierw się ją robi osobno na 2 kawałkach i je zszywa?

    OdpowiedzUsuń